వారాల ఆనంద్ కవిత్వం

‘MORNING WALK’ poem

Posted on Updated on

‘ఉదయపు నడక’

—————–వారాల ఆనంద్

ఉదయాన్నే

‘నిద్ర ‘,‘బద్ధకం’

కవలల్ని వదిలించుకుని

లేచి కూర్చున్నా 

 

నాలుగు నీటి చుక్కలు

ముఖాన చిలకరించుకొని

నడకకు బయలుదేరా

 

అప్పటిదాకా మంచు తో

సహజీవనం చేస్తున్న చీకటి

మెల్లి మెల్లిగా పలుచబడుతున్నది

 

లోకం మేల్కొందో లేదో చూడ్డానికన్నట్టు

లేత కిరణాలు తూర్పు శిఖరం నుంచి తొంగి చూస్తున్నాయి

 చెట్ల మీది పిట్టలేమో కళ్ళు నులుముకుంటూ

గుంపులు గుంపులుగా

ఆకాశపు దారి పట్టాయి

 

నా అడుగులు పడుతూనే వున్నాయి

 

మనసేమో తియ్యటి గాలిలో తెలుతున్నట్టు

చల్లటి నీటిలో ఈదుతున్నట్టు

 

అవును మరి ప్రతిరోజూ

ఉదయపు మెలకువ

ఓ  ‘కొత్తజన్మ’

 

నడకేమో చైతన్యాన్నిచ్చే

‘సహచరి ‘

Advertisements

దళిత మొక్క కవిత

Image Posted on Updated on

vividha-dalitha mokka kavitha

మబ్బు తునక (poem)

Posted on Updated on

మబ్బు తునక

——————– వారాల ఆనంద్

  వేడి గాడ్పుల్ని వెంటేసుకొని 

వెచ్చటి నిట్టూర్పులతో

వేసవి నా ముంగిట నిలిచింది

 

మంద్రస్వరంతో మాటల్ని

గుస గుసగా ధ్వనిస్తున్నది

 

నేనే పలకరిద్దామని

చేతులు సాచి బయటకు చూసాను

 

తడిలేని పొడి పొడి ‘వెల్తురు’ నిండా

అనంతమయిన దాహం కనిపించింది

 

ఎన్ని కడవలతో ఎన్ని కన్నీళ్ళతో

ఎట్లా తీర్చను

ఆ దాహాన్ని

 

గదిలోపల

నా మదిలోపల

నేనే తీరని దాహంతో

తీరం లేని సముద్రాన్నై వున్నానే

 

ఆకాశం కేసి చూస్తూ కూర్చున్నా

ఓ మబ్బు తునకయినా

కనిపించక పోతుందా అని

1530103913444_01

సాంత్వన (POEM)

Posted on Updated on

సాంత్వన

 మసకబట్టి మౌనం దాల్చిన  ‘మనసు’ను తేలిక చేద్దామని

తోటలో నాలుగు అడుగులు నడిచాను             

 కొమ్మ కొమ్మకూ విచ్చుకున్న పూలు

హరివిల్లులా హాయి గొల్పుతున్నాయి

 పరిమళాల భారానికి పూలేమో

తలలు వంచి నేల చూపులు చూస్తున్నాయి 

 దారిపొడుగూతా మట్టి రేణువులు

పూల ప్రేమతో పునీతమై పరవశిస్తున్నాయి

 పూల రెమ్మలకూ మట్టిపొత్తిల్లకూ నడుమ సాగుతున్న

రహస్య సంభాషణ నా మనసుకు పెద్ద ఊరట

 నడిచి వచ్చిన దారికి ప్రణమిల్లుతూ

నిలుచుండిపోయాను

 గొప్ప సాంత్వన

మనసుపై మసకలన్నీ మాయమయ్యాయి

                 – వారాల ఆనంద్swaanthana poem copy

POEM by Varala Anand

Posted on Updated on

  ‘పడవ ప్రయాణం’

—————-

 ఈ యాత్ర చాలా కాలం సాగేట్టుంది

కాగితప్పడవ మీద ప్రయాణం కదా          

                                                                                  

అక్షరాల తెరచాప ఆసరాతో

నడుస్తున్న నడక

చేరాల్సిన గమ్యం  దూరమే

మార్గమూ కఠినమే

 

ఆత్మను అరచేతిలో పొదువుకుని

ఒంటరి లోకాన్ని దాటుకుంటూ

క్లిష్టమయిన మబ్బుల్నీ సరళమయిన వెన్నెలనీ

సన్నిహితంగా పొదువుకుని

 

నడక సాగుతున్నది

 

మూతలు పడుతున్న కళ్ళతో

కన్నీటి ధారల్ని వెంటేసుకుని

అనేకానేక గ్రహాల్ని దాటుకుంటూ

నక్షత్ర తీరం వైపు సాగుతున్న ఈ యాత్ర అనంతమేమో

భావాల అలల మీద కాలం నిలుస్తుందా

పడవ తీరం చేరుతుందా

 ఇది నా ఒక్కడి ప్రయాణమేనా ఏమో..

  —————– వారాల ఆనంద్

 ‘పడవ ప్రయాణం_ 1

 

.