TRANSLATIONS

Jernail S Aanand on ‘SIGNATURE OF LOVE’

Posted on Updated on

No automatic alt text available.
Friends, pl read a review on my book ‘SIGNATURE OF LOVE” by Dr.Jernail S Aanand, Ambassador at World Union of Poets – Unione Mondiale dei Poeti and Chairman at Writers International (Professor of English,ENGLISH AUTHOR, POET, SCHOLAR, COLUMNIST, ENVIRONMENTALIST, AND MORAL PHILOSOPHER)
I am honored by these words, Thank you very much Dr.Jernail S Aanand sir.very kind of you.

Jernail S Aanand 

 SIGNATURE OF LOVE by Varala Anand

Thanks Varala Anand for sharing with me this beautiful collection of poetry …Telugu poetry translated by Anu Bodla. The poet‘s sleek voice raising it’s concerns over several issues. The poems which stick to memory are Endeavour and Pondless Town.Even Book Shelf impresses. In the poem Poetry he paints a beautiful picture of somebody going out of the room…peeping through the windows and coming in noiselessly….

POETRY

I lighted a candle.
The darkness in the room
Bowed her head and
Walked out silently.

Through the windows and ventilators
She began to peep in now and then
In a while the candle
melted and extinguished

The darkness
Noiselessly
Entered the room.

..TWINS

I know sorrow and poetry are twins

IT IS ALL WATER

Flows out of eyes
It’s sorrow
Soaks in the heart
It’s spirit
Sorrow has no bounds
Spirit has no grounds
It’s all water.

SILENCE

My silence is a storm
It has settled at cross roads..
..
We wish to leave silence
And speak a few words
I think
Than many futile words
Silence is eloquent.

TALENGANA

Today my land
Breathing it’s freedom
Moving towards
The shores of happiness…
Let this journey of excitement
Lead us towards reconstruction
And experience new springs.

PONDLESS TOWN

Alas! We realised
In a Pondless town
Even tears are scarce.

They can neither be renovated
Nor restored
Our Pondless town
Dry in all seasons
Burns like a blazing desert.

This poem which rounds off this journey through Varala Anand’s book takes a dig at growing civilization and dwindling life systems. From joy to struggle this is our movement. We have yet to realise the loss is too great and the gain too meagre.

I congratulate Varala Anand for this beautiful work for the simple reason that it provides good company in vacant hours. Best wishes and I must say Anu Bodla too impresses.

DR JERNAIL SINGH ANAND

‘SIGNATURE OF LOVE’

Posted on

A REMINISCENCE  

Release function of book ‘SIGNATURE OF LOVE’

Rhythm (POEM)

Posted on

bh-sweeping-ribbons

 

Poetry at home

And panorama of the world

Are like oxygen.

 

For decades

I’ve been running between

The home and the world

My friend,

For me, it appeared

Home in the universe and universe at home

My heart danced in rhythm

@VARALA ANAND

Where have those days gone?(poem)

Posted on

gone

Wake up with the morning star

Start with the daily chores

Speak to the people and

Share with the neighbours

Fun was all ours

Where have those days gone?

 

How are you and how do you do?

Greetings and salutations

Not in facebook likes

Not in whatsapp shares

Everything was face to face

Where have those days gone?

 

Light a lamp at twilight

Take a gulp of porridge

Lie down under the sky

Count the stars and hum the tunes

Time was all ours

Where have those days gone?

 

Long nights and longer sleeps

No fantasies, no failures

No talking in dreams

Everything was under control

 

Love and friendship

Prevailed in true sense

In good and bad times

We had people around

Where have those days gone?

 

TWINS & GRIEF (Tr.ANU BODLA)

Posted on

DSC_0023TWINS

Twins

Whether sorrow is in me

Or I am in sorrow

I don’t know, like my poetry

In between the earth and the sky

In between me and my soul

They both adhere to me

I may walk step by step

Wheel of life may rotate and rotate

Going back and forth

They adhere to me like a lubricant

My sorrow and my poetry

Beneath a tree or eaves

Either morning or evening

Either I stand or walk

They follow me like a shadow

On a road or on a paper

I keep walking

One foot on ground and the other in thoughts

Ever they adhere to me

I know

Poetry and sorrow are twins

కవలలు

దుఖం నాలో ఉన్నదో

నేను దుఃఖంలో వున్నానో

నాకు తెల్వదు నా కవిత్వం లాగే

భూమికీ ఆకాశానికి మధ్య

నాకూ నా అంత రంగానికీ మధ్య

అంటి పెట్టుకునే వుంటాయి

అడుగుతీసి అడుగు వేసినా

బతుకు చక్రం ముందుకో వెనక్కో

గిర గిరా తిరిగినా

కందెన లాగా అంటిపెట్టుకునే వుంటాయి

దుఖమూ కవిత్వమూ

చెట్టు కిందో చూరుకిందో

ఉదయమో సాయంత్రమో

నిలబడ్డా నడచినా

నీడలా అంటిపెట్టుకునే వుంటాయి

రోడ్డు మీదో కాగితం మీదో

నడుస్తుంటా నా

ఒక అడుగు నెల మిద మరోటి ఆలోచనల్లో

నన్ను అంటి పెట్టు కునే వుంటాయి

నాకు తెలుసు

దుఖమూ కవిత్వమూ కవలపిల్లలని

Grief

The Grief

 

As though black clouds cast over

As though in a storm of dust

The wind on the road

Spin and spin and inundated

The grief hit me

 

As though the waves of the sea spiraled

Like a storm and drenched

As though all the leaves of trees

Fell in a heap

The grief encompassed me

 

Hands to move

Legs to walk

Eyes to cry – all of them

As though covered by layers of sand

As though stuck behind the bars

The grief encompassed heart

Controls the thoughts

 

The walking chariot came to a halt

The directions on the way disappeared

All the hopes collapsed

 

But

Time has a healing medicine

I have a way of

sprouting again and again

 

Slicing the clouds of the sky

Setting the waves of the sea

Like a great tree that doesn’t waver

Even in a whirlwind, I stood

 

Eyes that drooped in tears

Turned to be sun and moon

The grief beneath the layers of heart

Got centered

Life again

Took a new road

 

దు:ఖం కేంద్రీకృతమయింది

 

ఆకాశం లో కమ్ము కున్న నల్ల మబ్బుల్లాగా

గాలి దుమారం లో రోడ్డు మిద గాలి

సుడి దిరిగీ దిరిగీ

ముంచు కొచ్చినట్టు దుఖం నా మిద దాడి చేసింది

 

సముద్రం లో అలలన్నీ సుళ్ళు తిరిగి తిరిగీ

తుఫాను గా ముంచెత్తి నట్టు

చెట్ల ఆకులన్నీ రాలి కుప్ప బడ్డట్టు

నన్ను దుఖం మొత్తంగా ఆవరించేసింది

 

కదలడానికి చేతులూ

నడవడానికి కాళ్ళూ

ఏడి చేందుకు  కళ్ళూ.. అన్నీ

ఇసుక పొరల కింద కమ్మేసినట్టు

ఇనుప చెరల కింద బంది అయినట్టు

మనసంత ఆవరించిన దుఖం

ఆలోచనల్నీ నియంత్రిస్తోంది

 

 

నడుస్తున్న రథం నిలిచిపోయింది

తోవ మిద దిక్కులు అదృశ్యం అయిపోయాయి

ఆశలన్ని కుప్ప కూలిపోయాయి

 

 

కాని

కాలానికి మరుపు మలాం తెలుసు

నాకేమో మళ్లీ మళ్లీ మొలకెత్తే

వాటం తెలుసు

 

ఆకాశంలో మబ్బుల్ని ముక్కలుగా నరికేసి

సముద్రం లో అలల్ని సరి చేసి

సుడిగాలి లో చెదరని మహా వృక్షం లా

నిలబడ్డా

 

నదులై వాలిపోయిన కళ్ళు

సూర్య చంద్రులయినాయి

మనసు పొరల అడుగున ఆవరించిన

దు:ఖం కేంద్రీకృతమయింది

బతుకు మళ్లీ

కొత్త దోవలోకి మళ్ళింది

 

 

 

Water Water(Tr. ANU BODLA)

Posted on Updated on

CSC_0357

Water Water

Thirst thirst

The burning sky

The dried up wells

Parching tongue

Paining hearts

Holding the feeble breath

With pots on waist

We walk miles together

Anyone, please give us water..

 

Struggle for work

Struggle for food

Walk miles and miles

Wrestle with vessels

clash with own crowds

For just a pot of water

….

It is said

Body has three fourth of water

But, not even half of it in the eyes

Year long drought in the huts

Murky or muddy

Time has come to search for water

Time has come to purchase water

Not just  for food and land

The time has come

To quarrel for water

Like the cracked earth

We are waiting eagerly

For a drop of water

We are dying

Either you lay pipelines

Or you bring from underworld

Anyone, please give us water..

(For the women who walk miles and miles to get a pot of water)

(Translated on 22nd March ‘World Water Day’)

 

తన్నీర్ తన్నీర్

దాహం దాహం

అగ్గి మండుతున్న ఆకాశం

దరి తేలిన బావులూ

నాలుక పిడుచ కట్టుక పోగా

గుండెలు ఆవిసిపోతుంటే

కింద మీదవుతున్న ప్రాణాల్ని బిగ పట్టుకుని

కుండలు చంకన బెట్టుకుని

దూర భారాల నడక

ఎవరయినా మంచి

నీళ్ళి వ్వండయ్యా …

 

పని కోసం తండ్లాట

తిండి కోసం తిప్పలు

కుండ మంచి నీళ్ళకోసం

కోసెడు కోసెడు దూరం

కుండలతో కొట్లాట

తన వాళ్లతోనే తగవు

శరీరంలో బారాణా మందం నీళ్లంటారు

కళ్ళల్లో ఆఠాణా మందం నీళ్లయినా లేవు

గుడిసెల్లో సోలానా కరువే

మురికివయినా ముక్కివయినా

మంచి  నీళ్ళకు వెతుక్కునే కాలమొచ్చింది

మంచి  నీళ్ళను కొనుక్కునే కాలమొచ్చింది

తిండి కోసం నీడ కోసం

భూమి కోసమే కాదు

నీళ్ళ కోసమూ కొట్లాడాల్సిన రోజులొచ్చాయి

నెర్రెలు వడ్డ భూమిలాగా

గుక్కెడు మంచి నీళ్ళ కోసం

చుక్కలు లెక్కెడుతున్నాం

పానాలు పోతున్నాయి

పైపులే ఏస్తరో

పాతాళం నుంచి తెస్తరో

ఎవడన్నా మంచి నీళ్ళివండ్రా

 

 

(నీళ్ళ కోసం మైళ్ళు నడిచే అక్కలకూ అమ్మలకూ)