VOICE OF VARALA ANAND

రామసింహ కవి

Posted on Updated on

D:MANERU GALAGALALUAnand-Book

18.jpg

Advertisements

‘దృశ్య సాక్షరత’ VISUAL LITERACY

Posted on Updated on

Published article in MANA TELANGANA DAILY

fdbb3a54-9bae-4111-b156-b1190b6f922d

‘దృశ్య సాక్షరత’ కూడా కావాలి

Dec 10, 2017

డ్రగ్స్ కల్లోలం, ఆత్మహత్యలు, హత్యలు, ప్రమాదాలు ఒకటేమిటి ఇవ్వాళ సమాజం యావత్తూ సంక్షోభ పూరితమయిన పరిస్థితిలోకి నెట్టివేయబడుతున్నది. హేతుబద్దంగా లేని దగాకోరు అభివృద్ధి ప్రతిఫలనాలే ఇవన్నీ. మానవీయ కోణం లేకుండా కేవలం డబ్బు తాత్కాలిక సుఖ సౌకర్యాల కోసం అభివృద్ధి పేర జరుగుతున్న కార్యక్రమాల ఫలితాలే ఇవన్నీ. అయితే ఈ స్థితి ముఖ్యంగా యువకుల్లో, విద్యార్థుల్లో పెచ్చరిల్లడం అత్యంత ప్రమాదకరం. వర్తమానానికే కాదు భవిష్యత్తు సమాజానికీ కూడా అభిలషణీయం కాదు.
ఈ నేపథ్యంలో వార్తమాన తరంలో పెల్లుబుకుతున్న చెడు ధోరణులకు మౌలిక కారణాల్ని తరచి చూడాల్సి వుంది. విద్యా వ్యవస్థ లోని లోపాలు, కేవలం మార్కులూ, ర్యాంకు లూ, అనారోగ్యకరమయిన పోటీతత్వం లాంటి అంశాల్ని పరిశీలిస్తూనే పెరుగుతున్న దృశ్య సంస్కృతి గురించి తీవ్రంగా ఆలోచించాల్సి వుంది. ఇంట్లా, బయటా, విద్యాలయాల్లో ఉపయోగిస్తున్న దృశ్య మాధ్యమాన్ని గురించి శాస్త్రీయంగా పరిశీలించాల్సి వుంది. దృశ్య మాధ్యమం వల్ల కలిగే దుష్ప్రభావాల్ని నిరోధించగలగాలి. దుష్ట సంస్కృతిని పెంపొందించే ఇంటర్నెట్, టి.వి, సినిమా కార్యక్రమాల్ని నిరోధించలేనప్పుడు మంచి చెడుల విచక్షణ కలిగించే దృశ్య సంస్కృతిని (VI SUALCULTURE)ని పెంపొందించే కృషి ప్రారంభం కావాలి.
21వ శతాబ్దంలో ఆధునిక తరం చదివే సంస్కృతి నుంచి వేరై పోతూ చూసే సంస్కృతికి దగ్గరవుతున్నారు. ముఖ్యంగా గత దశాబ్ద కాలం నుంచి ఒక్క చదివే అలవాటు మినహా అన్నీ మాధ్యమాలూ పెరిగాయి. అంతా చూడడమే టివి చూస్తారు, సినిమా చూస్తారు, కంప్యూటర్ చూస్తారు, స్మార్ట్ ఫోన్ మాట్లాడాని కంటే బొమ్మలు వీడియోలు చూడ్డానికే ఎక్కువగా ఉపయోగిస్తున్నారు. ఇలా ఒకటేమిటి అన్నే చూడ్డమే. చిన్న పిల్లల్నుంచీ మొదలు అందరూ ఇలా చూసేందుకు అలవాటు పడిపోతున్నారు. అక్షరాలు రాయడానికీ, చదవడానికీ కూడా ఇమేజ్‌లనే వాడే సంస్కృతిని మనం చూస్తున్నాం. అయితే ఈ చూడడం అనే ప్రక్రియలో అంతా సరిగ్గానే వుందా, చూస్తూ వున్న వాళ్ళపైన ఈ ఇమేజెస్, మూవింగ్ ఇమేజెస్‌కు సంబంధించిన ప్రభావాలు ఎలా వుంటున్నాయి వాటి ప్రతిఫలనాలు సమాజంపైన ఎట్లా వుంటున్నాయనే అవగాహన కొరవడడం విచారకరం. దృశ్య సంస్కృతికి, దృశ్య సాక్షారతకు సంబంధించిన కనీస పరిజ్ఞానం లేకపోవడం వల్ల టివిలూ, ఇంటెర్నెట్లూ నట్టింట్లో కుమ్మరిస్తున్న చెత్త నంతా చూస్తూ పిల్లలూ పెద్దలనే కాదు మొత్తం సమాజమే గాడి తప్పి కనీస విలువలు లేని ఒక విష సంస్కృతికి అలవాటు పడిపోతున్నారు. వాళ్ళు చూపిస్తున్నాదాన్ని గుడ్డిగా చూస్తూ మంచేదో చెడేదో తేడా గుర్తించగలిగే స్థితి లేకపోవడంతో పరిస్థితి దారుణంగా తయారవుతున్నది.
ముఖ్యంగా భావి సమాజానికి ప్రతినిధులుగా వుండాల్సిన విద్యార్థులకు విజువల్ లిటరసీకి సంబంధించిన మౌలిక విషయాలేమయినా అందుతున్నాయా లేదా అన్నవిషయాన్ని ఇవ్వాళ ప్రభుత్వాలూ, మేధావులూ, విద్యావేత్తలూ ఆలోచించాల్సిన అవసరం వుంది. ఒక వైపు ప్రభుత్వాలు డిజిటల్ తరగతి గదులూ, స్కిల్ డెవలప్‌మెంట్ అంటూవుంటే మరో పక్క ప్రైవేటు విద్యాసంస్థలు ఈ స్కూల్స్, డిజి స్కూల్స్ అంటూ విద్యను మొత్తంగా వ్యాపారం చేసి తరగతి గదుల్లో ప్రొజెక్టర్లు, కంప్యూటర్లు అంటూ ఊదరగొడుతున్నాయి.
నిజానికి ఒక బొమ్మ వేయి పదాలకు సమానం. ఇక వీడియో లేదా సినిమానయితే ఎన్నో భావాల్ని నేరుగా ప్రేక్షకుని మనసులోకి తీసుకెళ్తుంది. అంతగా ప్రభావం చూపించగల విజువల్ మాధ్యమాన్ని గురించి సమాజం కనీసం ఆలోచన చేస్తున్నదా అంటే జవాబు నిరాశాజనకంగానే వుంది. అసలు మంచి విజువల్ ఏదో చెడు విజువల్ ఏదో, మంచి సినిమాను లేదా మంచి వీడియోను ఎట్లా అర్థం చేసుకోవాలో నేర్పించే వ్యవస్థ నిర్మించుకోలేక పోవడం ఇవాల్టి విషాదం. ఆ స్థితిలో అర్థంలేని చెత్త దృశ్యాల్ని చూస్తూ పిల్లలు పాడయి పోతున్నారని బాధ పడడంలో అర్థం లేదు. చూసే దృశ్యాలకు సంబంధించి దృశ్య సాక్షారత (విజువల్ లిటరేసి )ను అందించలేనపుడు పిల్లలే కాదు పెద్ద లు కూడా విలువలు లేని బొమ్మలకూ, సినిమాలకూ విడియోలకూ అలవాటు పడిపోతారు. అందుకు వాళ్ళని కాకుండా పాలకుల్నీ, ప్రణాళికా నిర్మాతల్ని మేధావుల్నీ నిందించాల్సి వుంటుంది. నిజానికి వర్తమాన సమా జం ప్రసార మాధ్యమాల ప్రభావంలో పడికొట్టుకుపోతున్నది. అంతే కాదు పూర్తిగా ఇమేజ్ చట్రంలో కూరుకుపోతున్నది. ఇటీవల జరిపిన ఒక సర్వే ప్రకారం వర్తమాన తరం అత్యధిక ఫోటోలు దిగిన తరంగా తేలింది. అంతే కాదు విద్యార్థుల్లో రోజుకు ఏడు గంటలకు పైగా బొమ్మలో వీడియోలో చూస్తున్నట్టుగా తేలింది. అప్పటికే టి.వి. ప్రపంచంలో కూరుకుపోతున్న సమాజం 1991లో మొట్టమొదటి సారిగా అందుబాటులోకి వచ్చిన వరల్ వైడ్ వెబ్(www ) ఒక సాలీడు లాగా మానవాళిని కప్పెసింది. అయితే దీనివల్ల సమాచార వ్యాప్తికి, జ్ఞాన విస్తృతికీ అమితమయిన ఉపయోగం కలిగింది దాంతో పాటు దృశ్యానికి సంబంధించి దృశ్య సాక్షరత లేక పోవడం వల్ల విద్యార్థుల్నుంచీ మొదలు అందరూ ఆ ప్రవాహంలో పడికొట్టుకు పోతున్నారు.
ఈ స్థితి నుంచి బయట పడాలనుకుంటే పాఠశాల స్థాయి నుంచే విజువల్స్‌కు సంబంధించి కార్యక్రమాల్ని రూపొందించాలి. ఇప్పటికే దాదాపు అన్నీ పాఠశాలలు, కళాశాలల్లో వీడియో ప్రదర్శనలు చెందిన సాంకేతిక వసతులు సమకూడి వున్నాయి. వాటిని మంచి చెడుల నడుమ తేడాని అర్థం చేసే విధంగా ప్రదర్శనలు ఏర్పాటు చేయాలి. మానవీయ విలువల ప్రోత్సాహం కోసం సాహిత్యంతో పాటు అర్థవంతమయిన దృశ్య మాధ్యమాన్ని పరిచయం చేసే కృషి కొనసాగాలి. ఆధునిక సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని విద్యా విషయక అవసరాలతో పాటు బాలల కోసం ప్రత్యేకంగా నిర్మించిన (ఇరాన్ సినిమాల్లాంటివి) చూపించాలి. చిన్న సినిమాల్ని ప్రదర్శించి ఆయా సినిమాల పైన view and review పేర విద్యార్థులకు విశ్లేషించే కార్యక్రమాల్ని రూపొందించగలిగితే మంచి దృశ్యాలు అర్థవంతమయిన కార్యక్రామాల గురించి చిన్న తనం నుండే విలువలు, సృజన రెండూ అలవాడుతాయి. ఇలా మంచిని పరిచయం చేసి మానవీయ విలువల్ని ప్రోత్సహించడం ద్వారా ఉత్తమ లక్షణాల్ని ప్రోది చేయవచ్చు. చీకటిని నిందిస్తూ కూర్చోవడం కన్నా చిరు దీపాన్ని వెలిగించడం మంచిది. నేనే ఒక కవితలో ఇలా రాసుకున్నాను….

‘చీకటికి ఉనికి లేదు /

వెలుతురు క్షీణించడమే చీకటి’

అందుకే చిన్న వయసులోనే మనస్సుల్లో వెలుగులు నింపే ప్రయత్నం జరగాలి. విజువల్ లిటరసీని పెంపొందించాలి.